Konuyu Açan
#1
Herkese selamlar dostlar. Uzun yıllardır farklı kanatlı türleriyle ilgilenen biri olarak, son zamanlarda özellikle bıldırcın yetiştiriciliği konusunda yapılan bazı temel hataları üzülerek gözlemliyorum. Çoğu kişi bu canları sadece yumurta makinesi gibi görüp daracık, gelişi güzel kafeslere tıkıyor. Oysa ki bıldırcınlar oldukça hassas ve stres yönetimi zor olan hayvanlardır.
Özellikle ticari değil de hobi amaçlı bakan arkadaşlar bu detayları genelde göz ardı ediyor. Sizin kafeslerinizde taban ve tavan düzeni nasıl? Hiç bu tür yaralanma veya ürkme problemleriyle karşılaştınız mı, tecrübelerinizi paylaşırsanız sevinirim.
- [b]Taban Teli Sıkıntısı:[/br][/u] Yanlış tel aralıkları veya kalitesiz taban malzemesi, bıldırcınlarda "topal ayak" (bumblefoot) dediğimiz, tedavisi zor yaralara ve tırnak kopmalarına yol açar. Telin kalınlığı ve esnekliği mutlaka hayvanın kilosuna uygun olmalıdır.
- [b]Yükseklik Ayarı:[/br][/u] Bıldırcınlar ürktüklerinde ani bir şekilde dikey olarak yukarı sıçrama (roketleme) refleksi gösterirler. Kafes tavanı çok alçak olursa kafalarını şiddetli bir şekilde vurup boyun kırıklarıyla kaybedebiliyoruz. Tavanın ya çok alçak ya da yumuşak fileli/kumaş destekli olması şarttır.
- [b]Işık ve Stres:[/br][/u] Aşırı aydınlatma gürültüye ve birbirini gagalama (kanibalizm) olaylarına neden olur.
Özellikle ticari değil de hobi amaçlı bakan arkadaşlar bu detayları genelde göz ardı ediyor. Sizin kafeslerinizde taban ve tavan düzeni nasıl? Hiç bu tür yaralanma veya ürkme problemleriyle karşılaştınız mı, tecrübelerinizi paylaşırsanız sevinirim.
“İnsan ruhunun bir parçası, hayvan sevgisini tadana kadar uyanmaz.”
