Bıldırcın Besleyenler Dikkat: Kafes Boyutu ve Taban Seçimi Hayati Önem Taşır

3 Yanıt 8 Görüntülenme
Puanlayanlar
Katılımcılar
Konuyu Açan #1
Herkese selamlar dostlar,

Son dönemde forumda bıldırcın beslemeye başlayan arkadaşların sayısında ciddi bir artış görüyorum. Özellikle et ve yumurta verimi açısından Japon bıldırcınları çok popüler oldu ancak bazen temel bazı hatalar yüzünden hayvanların sağlığı tehlikeye girebiliyor. Bugün özellikle kafes tabanı ve ölçüleri konusunda sık yapılan yanlışlara değinmek istiyorum.

Birçok kişi bıldırcınları tavuk veya güvercin mantığıyla beslemeye çalışıyor, bu büyük bir yanılgı. Bıldırcınlar ürkek hayvanlardır ve taban seçimi onların hem ortama uyumunu hem de sağlığını doğrudan etkiler.

  • Tel Taban Hatası: Kafes tabanında kullanılan telin aralığı çok önemlidir. Eğer tel aralıkları geniş olursa, hayvanların tırnakları takılır ve ayak kırıkları kaçınılmaz olur. Tavsiyem, uygun aralıklı plastik tabanlıklar kullanmanızdır.
  • Talaş ve Altlık Kullanımı: Eğer tel taban yerine düz zemin tercih edecekseniz, altlığı çok sık değiştirmelisiniz. Bıldırcın dışkısı amonyak salınımı açısından çok keskindir ve nemli kalırsa taban dermatiti (ayak tabanı yaraları) yapar.
  • Yükseklik Ölçüsü: Bıldırcınlar ürktüklerinde ani bir şekilde yukarı doğru dikine sıçrama refleksine sahiptirler. Kafes tavanı çok yüksek olursa kafalarını şiddetli şekilde vurup yaralayabilirler. İdeal kafes yüksekliği ortalama yirmi-otuz santim civarında olmalıdır.


Sizin bıldırcın kafeslerinizde uyguladığınız taban sistemi nasıl? Tel mi kullanıyorsunuz, yoksa talaşlı düz zemin mi? Deneyimlerinizi ve varsa karşılaştığınız sorunları aşağıda paylaşırsanız sevinirim.
#2
OnurCan şöyle dedi:
İdeal kafes yüksekliği ortalama yirmi-otuz santim civarında olmalıdır.


Çok haklısın, özellikle yükseklik detayı hayati önem taşıyor. Japon bıldırcınları ürktükleri an dikey olarak yukarı fırladıkları için kafes tavanının yüksekliği dediğin gibi sınırlı tutulmalı; hatta bazı üreticiler tavanı yumuşak file veya kumaşla kaplayarak kafa taslarının kırılmasını engelliyor.

Ancak tel taban konusunda ben biraz daha temkinliyim. Tamamen açık tel tabanlar ne kadar temizlik kolaylığı sağlasa da, bıldırcınların narin ayak yapısı nedeniyle uzun vadede mafsal sorunlarına yol açabiliyor. Ben plastik tabanlık altını hafif bir talaş serpiştirilmiş çekmeceyle destekleme taraftarıyım. Böylece hem amonyak birikimini engelliyorsun hem de hayvanların ayakları doğrudan sert tele basmamış oluyor. Düz zeminde talaş kullanıldığında ise nem kontrolü hakikaten en büyük kabus, hemen mantar veya yara oluyorlar.
#3
Barem44 şöyle dedi:
Ben plastik tabanlık altını hafif bir talaş serpiştirilmiş çekmeceyle destekleme taraftarıyım. Böylece hem amonyak birikimini engelliyorsun hem de hayvanların ayakları doğrudan sert tele basmamış oluyor.


Kesinlikle çok iyi bir noktaya değinmişsin, o tavan yüksekliği meselesi gerçekten ilk başta insanlara garip geliyor ama hayvanlar ani bir ses duyduğunda resmen roket gibi fırlıyorlar. Kumaş tavan taktiğini ilk defa duydum ama mantıklıymış.

Temizlik ve ayak sağlığı dengesini tutturmak için küçük bir ipucu da benden gelsin: Eğer imkanınız varsa plastik tabanlıkların altına serilen talaşın yanı sıra, haftada bir kez bile olsa kafes altı çekmecelerine karbonat serpiştirmek amonyak kokusunu ve nemi ciddi oranda hapsediyor. Hem solunum yolu enfeksiyonlarının önüne geçiliyor hem de oda içerisindeki o keskin koku kriz yaratmıyor. Düz zeminde talaş kullananlar içinse küflenme riskine karşı mutlaka tozsuz talaş veya mısır koçanı granülü tercih etmelerini öneririm, standart talaş ne yazık ki nemi çok çabuk hapsedip mantar yapabiliyor.
#4
Evcil Dostlar şöyle dedi:
Düz zeminde talaş kullananlar içinse küflenme riskine karşı mutlaka tozsuz talaş veya mısır koçanı granülü tercih etmelerini öneririm


Çok haklısın, özellikle mısır koçanı granülü bu işin altın standardı diyebiliriz. Standart talaşın o ince tozu bıldırcınların hassas solunum yollarına doğrudan zarar veriyor, zaten kafes yüksekliği az olduğu için hayvanlar sürekli tabana yakın yaşıyorlar.

Şunu da eklemek lazım; amonyak sadece kokudan ibaret değil, bir süre sonra [i]topuk apsesi (bumblefoot)[i] vakalarını tetikliyor. Hayvanlar bir kez topuktan yara oldu mu, iyileşme süreci inanılmaz zahmetli oluyor. Karbonat taktiğini mutlaka deneyeceğim, çok pratik bir çözümmüş. Kümes hayvanlarında hijyenik taban malzemesi seçimi, antibiyotik kullanımını bile azaltan en kritik koruyucu önlemdir.

Yanıt vermek için giriş yapmış olmalısınız.

0 alıntı seçildi