Konuyu Açan
#1
Herkese selamlar forumdaşlar,
Son zamanlarda bıldırcın beslemeye başlayan dostlardan çok fazla soru alıyorum. Özellikle sosyal medyada veya bazı amatör gruplarda bıldırcınların çok dar alanlarda, tabanı düz tel kafeslerde kolayca bakılabileceğine dair yanlış bir algı var. Bu durum maalesef hayvanların sağlığını doğrudan tehdit ediyor.
1. Taban Teli ve Ayırıcı Örtü Seçimi:
Bıldırcınların parmak araları oldukça hassastır. Tamamen açık ve kalın tel tabanlar, uzun vadede [i]ayak tabanı yaraları (bumbumblefoot)[i] gibi kronik rahatsızlıklara yol açar. Eğer tel kullanmak zorundaysanız bile, aralıkların çok geniş olmamasına ve hayvanların basabileceği uygun plastik paspaslar yerleştirmeye dikkat etmelisiniz.
2. Alan İhtiyacı ve Stres Faktörü:
Bu canlar sürekli bir arada, üst üste yaşamaya programlı değildir. Hayvan başına düşen metrekare veya santimetrekare hesabı yapılmadan kafese doldurulan bıldırcınlarda tüy gagalama ve birbirini yaralama vakaları kaçınılmaz olur. Kalabalık gruplarda stres artar ve yumurta verimi aniden düşer.
3. Altlık Hijyeni:
Tabanda keçe, talaş veya benzeri bir altlık kullanıyorsanız, amonyak birikimine karşı son derece uyanık olmalısınız. Bıldırcın dışkısındaki amonyak gazı, yer seviyesine çok yakın oldukları için solunum yollarını hızla tahrip eder.
Siz kendi kümeslerinizde taban ve alan düzeni için hangi yöntemleri uyguluyorsunuz? Bu hatalara düşmemek için neleri değiştirdiniz? Deneyimlerinizi bekliyorum.
Son zamanlarda bıldırcın beslemeye başlayan dostlardan çok fazla soru alıyorum. Özellikle sosyal medyada veya bazı amatör gruplarda bıldırcınların çok dar alanlarda, tabanı düz tel kafeslerde kolayca bakılabileceğine dair yanlış bir algı var. Bu durum maalesef hayvanların sağlığını doğrudan tehdit ediyor.
1. Taban Teli ve Ayırıcı Örtü Seçimi:
Bıldırcınların parmak araları oldukça hassastır. Tamamen açık ve kalın tel tabanlar, uzun vadede [i]ayak tabanı yaraları (bumbumblefoot)[i] gibi kronik rahatsızlıklara yol açar. Eğer tel kullanmak zorundaysanız bile, aralıkların çok geniş olmamasına ve hayvanların basabileceği uygun plastik paspaslar yerleştirmeye dikkat etmelisiniz.
2. Alan İhtiyacı ve Stres Faktörü:
Bu canlar sürekli bir arada, üst üste yaşamaya programlı değildir. Hayvan başına düşen metrekare veya santimetrekare hesabı yapılmadan kafese doldurulan bıldırcınlarda tüy gagalama ve birbirini yaralama vakaları kaçınılmaz olur. Kalabalık gruplarda stres artar ve yumurta verimi aniden düşer.
3. Altlık Hijyeni:
Tabanda keçe, talaş veya benzeri bir altlık kullanıyorsanız, amonyak birikimine karşı son derece uyanık olmalısınız. Bıldırcın dışkısındaki amonyak gazı, yer seviyesine çok yakın oldukları için solunum yollarını hızla tahrip eder.
Siz kendi kümeslerinizde taban ve alan düzeni için hangi yöntemleri uyguluyorsunuz? Bu hatalara düşmemek için neleri değiştirdiniz? Deneyimlerinizi bekliyorum.
