Konuyu Açan
#1
Herkese selamlar, forumda son zamanlarda yine "bahçede buldum, evde besleyebilir miyim" tarzı konuları görünce bu uyarıyı yazma gereği duydum. Yıllardır yaban hayatı rehabilitasyonu ile iç içe olan biri olarak söylüyorum: Sincaplar kesinlikle evcil hayvan değildir ve ev ortamında bakılmaları tam bir faciadır.
Unutmayın, doğadan koparılan bir sincap ne yazık ki insanlara bağımlı hale gelir ve doğaya bir daha asla adapte olamaz. Yavru bir sincap gördüyseniz ve yardıma muhtaçsa, lütfen doğrudan en yakın yaban hayatı merkezine veya uzman bir veteriner kliniğine teslim edin.
Aramızda daha önce yaban hayatı koruma merkezlerinde gönüllü olan veya bu yanlışa şahitlik eden var mı? Sizce bu konuda bilinçlendirme çalışmaları neden yetersiz kalıyor?
- Doğal Davranış Kısıtı: Bu hayvanlar gün boyu kilometrelerce hareket etmek, tırmanmak ve koşturmak üzere evrimleşmiştir. Onları kafese kapatmak ruh sağ alt üst eder, kafes teli kemirmekten dişleri ve çeneleri kalıcı olarak zarar görür.
- Beslenme Hassasiyeti: "Fındık, fıstık veririm yer" diyorsanız çok yanılıyorsunuz. Yanlış beslenme, sincaplarda metabolik kemik hastalığına yol açar ve kemikleri cam gibi kırılgan hale gelir. Özel kalsiyum ve D vitamini dengesi şarttır, ki bunu evde tutturmak neredeyse imkansızdır.
- Yaban Hayatı İçgüdüsü: Bebekken çok sevimli ve ele gelen sincaplar, ergenlik dönemine (yaklaşık bir yaş civarı) girdiklerinde hormonların etkisiyle şiddetli şekilde ısırmaya başlarlar. Güçlü kesici dişleriyle insanlara ciddi zararlar verebilirler.
Unutmayın, doğadan koparılan bir sincap ne yazık ki insanlara bağımlı hale gelir ve doğaya bir daha asla adapte olamaz. Yavru bir sincap gördüyseniz ve yardıma muhtaçsa, lütfen doğrudan en yakın yaban hayatı merkezine veya uzman bir veteriner kliniğine teslim edin.
Aramızda daha önce yaban hayatı koruma merkezlerinde gönüllü olan veya bu yanlışa şahitlik eden var mı? Sizce bu konuda bilinçlendirme çalışmaları neden yetersiz kalıyor?
“İnsan ruhunun bir parçası, hayvan sevgisini tadana kadar uyanmaz.”
