Konuyu Açan
#1
Son zamanlarda sosyal medyada evde sincap besleyen insanları görüp "ne kadar tatlı, ben de istesem" diyenleri çok sık duymaya başladım. Bir hayvan sever olarak bu duruma sessiz kalamıyorum ve gerçekleri doğrudan anlatmak zorundayım. Sincaplar kesinlikle evcil hayvan değildir.
Yaralı veya yardıma muhtaç bir yavru sincap bulduysanız yapmanız gereken şey eve kapatıp beslemeye çalışmak değil, derhal en yakın yaban hayatı kurtarma merkezine veya veteriner fakültesine teslim etmektir. Onları gerçekten seviyorsak, doğalarında mutlu olmalarına izin vermeliyiz.
Aranızda daha önce doğadan koparılmış bir yaban hayvanıyla karşılaşan ve rehabilitasyon sürecine şahit olan var mı? Deneyimlerinizi paylaşırsanız sevinirim.
- Doğal Yaşam Alanları: Sincaplar özgürlüklerine düşkündür. Gün boyunca kilometrelerce hareket ederler, ağaçlara tırmanırlar. Dört duvar arasında, kafeste yaşamak onlar için sürekli bir stres ve işkencedir.
- Beslenme İhtiyaçları: Sadece fındık fıstıkla beslendiklerini sanmak büyük bir yanılgıdır. Doğada çok zengin ve kompleks bir diyetleri vardır; bunu ev ortamında dengeli şekilde sağlamak neredeyse imkansızdır ve ciddi sağlık sorunlarına yol açar.
- Davranışsal Sorunlar: Büyüdükçe vahşi doğaları baskın çıkar. Güçlü kemirgen dişleriyle evdeki eşyaları parçalamakla kalmaz, ciddi ısırıklara da sebep olurlar. Zaten yasal olarak da çoğu ülkede koruma altındaki bu yabani türlerin evde beslenmesi yasaktır.
Yaralı veya yardıma muhtaç bir yavru sincap bulduysanız yapmanız gereken şey eve kapatıp beslemeye çalışmak değil, derhal en yakın yaban hayatı kurtarma merkezine veya veteriner fakültesine teslim etmektir. Onları gerçekten seviyorsak, doğalarında mutlu olmalarına izin vermeliyiz.
Aranızda daha önce doğadan koparılmış bir yaban hayvanıyla karşılaşan ve rehabilitasyon sürecine şahit olan var mı? Deneyimlerinizi paylaşırsanız sevinirim.
