Konuyu Açan
#1
Herkese selamlar forumdaşlar! Son zamanlarda bazı sosyal medya videolarında görüyorum da, insanlar papağanlarını adeta birer ses kayıt cihazı gibi kullanmaya çalışıyor. Sürekli tekrarlar, kafes önünde saatlerce kelime ezberletme çabaları... Bence bu durum zavallı hayvanların doğasına büyük bir haksızlık ve ciddi psikolojik sorunlara kapı aralıyor.
Papağanlar ses taklitçisidir, ama bu onların birincil amacı değildir
Kuşlarımız doğada hayatta kalmak, sürü içi iletişimi sağlamak ve tehlikeleri bildirmek için sesleri taklit eder. Ev ortamında ise bizim çıkardığımız sesleri sosyal bağ kurma çabasıyla kopyalarlar. Ancak mesele sadece "Cici kuş" dedirtmekten ibaret değil.
Burada dikkat etmemiz gereken birkaç önemli nokta var:
Benim Jako cinsi bir dostum var, aylarca tek kelime etmedi ama çıkardığı ıslıklar ve evdeki diğer sesleri taklit edişiyle biz zaten anlaşıyoruz. Zorla konuşturma çabası yerine onunla güven temelli bir ilişki kurmak çok daha kıymetli değil mi?
Siz bu konuda ne düşünüyorsunuz? Kuşunuza kelime öğretirken sınırları nasıl belirliyorsunuz, yoksa benim gibi bu "konuşturma" modasına tamamen karşı mısınız? Deneyimlerinizi bekliyorum.
Papağanlar ses taklitçisidir, ama bu onların birincil amacı değildir
Kuşlarımız doğada hayatta kalmak, sürü içi iletişimi sağlamak ve tehlikeleri bildirmek için sesleri taklit eder. Ev ortamında ise bizim çıkardığımız sesleri sosyal bağ kurma çabasıyla kopyalarlar. Ancak mesele sadece "Cici kuş" dedirtmekten ibaret değil.
Burada dikkat etmemiz gereken birkaç önemli nokta var:
- Baskı ve Stres: Sürekli konuşturulmaya çalışılan kuşlar bir süre sonra tüy yolma gibi ağır stres belirtileri gösterebiliyor.
- Yanlış İletişim: Hayvanın çıkardığı doğal sesleri bastırıp sadece insan kelimelerini ödüllendirmek, onun kendi diliyle bizimle kurduğu bağı zedeliyor.
- Beklenti Hayal Kırıklığı: Her papağan konuşacak diye bir kural yok. Konuşmayan bir papağan "başarısız" veya "eksik" bir evcil hayvan asla değildir.
Benim Jako cinsi bir dostum var, aylarca tek kelime etmedi ama çıkardığı ıslıklar ve evdeki diğer sesleri taklit edişiyle biz zaten anlaşıyoruz. Zorla konuşturma çabası yerine onunla güven temelli bir ilişki kurmak çok daha kıymetli değil mi?
Siz bu konuda ne düşünüyorsunuz? Kuşunuza kelime öğretirken sınırları nasıl belirliyorsunuz, yoksa benim gibi bu "konuşturma" modasına tamamen karşı mısınız? Deneyimlerinizi bekliyorum.
