Konuyu Açan
#1
Selam forumdaşlar, uzun süredir içimi dökemediğim bir konu var ve artık bardağı taşıran son damla damladı. Geçen gün mahallede ufak bir apartman dairesinin balkonunda zavallı bir Anadolu Karabaşı (Kangal) gördüm. Hayvan resmen balkona sığmıyor, yazık günah!
Bu devasa koruma köpeklerini "karizma" olsun ya da "bahçemi korusun" mantığıyla alıp betonarme kutulara tıkanları bir türlü anlamıyorum. Bu hayvanlar saf ırk ve genetik olarak kilometrelerce koşmak, sürü yönetmek, açık havada çalışmak için yaratılmışlar.
Şu temel gerçekleri artık herkesin anlaması gerekiyor:
Köpek sevgisi sadece "ben bu cinsi çok beğendim, evimde besleyeceğim" demek değildir. O hayvanın fıtratına uygun yaşam alanı sunmaktır asıl sevgi.
Siz aranızda bu tarz dev ırkların şehir hayatına sokulması hakkında ne düşünüyorsunuz? Hiç apartmanda Kangal besleyen birine denk geldiniz mi, bu işin sonu nasıl bitiyor?
Bu devasa koruma köpeklerini "karizma" olsun ya da "bahçemi korusun" mantığıyla alıp betonarme kutulara tıkanları bir türlü anlamıyorum. Bu hayvanlar saf ırk ve genetik olarak kilometrelerce koşmak, sürü yönetmek, açık havada çalışmak için yaratılmışlar.
Şu temel gerçekleri artık herkesin anlaması gerekiyor:
- Enerji İhtiyacı: Kangal ve Aksaray Malaklısı gibi ırklar günde saatlerce aktif hareket etmezse psikolojik olarak çökerler, stereotipik davranışlar başlar.
- Fiziksel Boyut: Bu hayvanların kemik ve eklem sağlığı için sert beton zeminler en büyük düşmandır. Displazi kaçınılmaz hale geliyor.
- Doğal İçgüdü: Alan koruma içgüdüleri çok yüksek olduğu için dar alanlarda yabancılara karşı agresifleşme riskleri katlanarak artar.
Köpek sevgisi sadece "ben bu cinsi çok beğendim, evimde besleyeceğim" demek değildir. O hayvanın fıtratına uygun yaşam alanı sunmaktır asıl sevgi.
Siz aranızda bu tarz dev ırkların şehir hayatına sokulması hakkında ne düşünüyorsunuz? Hiç apartmanda Kangal besleyen birine denk geldiniz mi, bu işin sonu nasıl bitiyor?
