Konuyu Açan
#1
Papağan severiz, seslerini, renklerini, zekalarını hayranlıkla izleriz; bunu biliyorum. Ama artık bu döngüye bir dur demenin vakti gelmedi mi? Her "ne kadar tatlı, insan gibi konuşuyor" dediğimiz kafesteki cennet papağanı veya jako, aslında doğadaki trajedinin bir parçası.
"Ama ben çok iyi bakıyorum, çocuğum gibi seviyorum" savunması bu gerçeği değiştirmez. Sevgi, bir canlıyı hapsetmeyi meşru kılmamalı.
Siz gerçekten bu zavallıların evlerde süs eşyası gibi beslenmesini doğru buluyor musunuz, yoksa bu sektöre boykot mu etmeliyiz?
- Doğal yaşam alanlarından koparılma: Binlerce papağan, yavrulanırken yuvalarından çalınıyor, kaçakçılık yollarıyla horoz dövüşü gibi gizli kapaklı şekillerde sefil koşullarda taşınıyor. Yolda ölenlerin haddi hesabı yok.
- Ev ortamının kısıtlamaları: Bu hayvanlar kilometrelerce uçmak, sürü halinde yaşamak için evrimleşti. Bizim salonlarımızdaki demir parmaklıklar veya tünekler onların ruh sağlığını mahvediyor, tüy yolma gibi psikolojik sorunlara yol açıyor.
- Talebin yarattığı arz: Pet shop vitrinlerinde gördüğümüz her "üretim" kuşu bile arkasında vahşi yaşam ticaretinin devasa çarkını döndürüyor. Biz satın aldıkça bu zulüm bitmeyecek.
"Ama ben çok iyi bakıyorum, çocuğum gibi seviyorum" savunması bu gerçeği değiştirmez. Sevgi, bir canlıyı hapsetmeyi meşru kılmamalı.
Siz gerçekten bu zavallıların evlerde süs eşyası gibi beslenmesini doğru buluyor musunuz, yoksa bu sektöre boykot mu etmeliyiz?
