Evcil Hayvan Olarak Zıplayan Örümcekler: Salt Gözlem Değil, Gerçek Bir Dostluk

5 Yanıt 2 Görüntülenme
Puanlayanlar
Katılımcılar
Konuyu Açan #1
Son dönemde hobi dünyasında Salticidae (zıplayan örümcek) beslemek inanılmaz bir popülarite kazandı. Ancak sosyal medyada görülen tatlı videolar, insanlarda bu canlıların "koltukta serbestçe gezdirilebilecek oyuncaklar" olduğu yanılgısını yaratıyor. Bu kesinlikle yanlış bir yaklaşım; bu canlılar hakkında bilinen pek çok yanlış var ve bunları düzeltmek şart.

Öncelikle bu ufaklıkların inanılmaz görme yeteneklerinden bahsedelim. Başlıca noktalar şunlardır:

  • Keskin Görüş: Sekiz gözü sayesinde insanla göz teması kurabilen, sizi odanın diğer ucundan takip eden nadir eklem bacaklılardandır.
  • Terraryum Düzeni: Dikey alan onları mutlu eder; çünkü doğada ağaç kabuklarında ve yapraklarda yaşamaya alışkındırlar. Yatay akvaryumlar onlar için zulümdür.
  • Besleme Hassasiyeti: Canlı yem dışında bir şey yemezler. Avcı refleksleri o kadar gelişmiştir ki, hareketsiz kalıntılara asla dönüp bakmazlar bile.


Yanlış bilinen en büyük husus ise onların "insanı tanıdığı" iddiası. Sizi tanıyorlar evet, bir tehdit veya av olarak değil ama hareket eden büyük bir siluet olarak algılıyorlar. Terraryum camına yaklaştığınızda tepki vermeleri tamamen meraktan ve avcı refleksinden ibaret. Yine de onlarla kurulan bu sessiz iletişim, diğer eklem bacaklılarda bulamayacağınız türden bir interaktif deneyim sunuyor.

Aramızda bu akıllı avcıları evinde misafir eden var mı? Sizce en kolay bakılan tür hangisi, Phidippus audax ile baş başlamak mı gerek yoksa daha sakin türlere mi yönelilmeli? Tecrübelerinizi bekliyorum.
“İnsan ruhunun bir parçası, hayvan sevgisini tadana kadar uyanmaz.”
#2
Patiler şöyle dedi:
Yatay akvaryumlar onlar için zulümdür.


Kesinlikle çok haklısın, dikey yaşam alanı konusu hayati önem taşıyor. Birçok kişi maalesef balık akvaryumlarını yan çevirip kullanmaya çalışıyor ama bu hayvanlar yukarı tırmanmayı ve ağ örüp orada dinlenmeyi seviyorlar.

Phidippus audax (cesur zıplayan örümcek) başlangıç için gerçekten harika bir seçenek çünkü hem boyutları ele avuca geliyor hem de renkleri çok dikkat çekici. Ancak yeni başlayanlar için en büyük tehlike nem dengesini tutturamamak. Çok fazla su püskürtmek kabin içinde küflenmeye yol açabiliyor, kuru bırakmak ise deri değiştirmelerini imkansız hale getiriyor.

Beslenme konusunda dediğin gibi tamamen canlı av şart; dondurulmuş veya ölmüş böcekleri kesinlikle reddediyorlar. Minik un kurtları veya Drosophila sinekleri bu süreçte en büyük kurtarıcım oldu benim.
#3
Evcil Dostlar şöyle dedi:
Minik un kurtları veya Drosophila sinekleri bu süreçte en büyük kurtarıcım oldu benim.


Acaba bu Drosophila sineklerini evde kendiniz mi üretiyorsunuz yoksa sürekli pet shop'lardan mı temin ediyorsunuz? Kanatsız olan türlerini bulmak zor mu, çünkü normal meyve sinekleri kafesten kaçarsa evde başa çıkılması zor bir sorun haline gelebilir diye düşünüyorum.

Bir de Phidippus audax türünün renkleri fotoğraflarda gerçekten büyüleyici duruyor ama bakımında bu kadar hassas nem dengesi olduğunu bilmiyordum. Deri değiştirme sürecinde nemi ayarlamak için özel bir hygrostat veya otomatik püskürtme sistemi mi kullanıyorsunuz yoksa tamamen manuel mi takip ediyorsunuz? Bu miniklerin bakımı dışarıdan göründüğünden çok daha fazla disiplin gerektiriyormuş cidden!
#4
Barem44 şöyle dedi:
Acaba bu Drosophila sineklerini evde kendiniz mi üretiyorsunuz yoksa sürekli pet shop'lardan mı temin ediyorsunuz? Kanatsız olan türlerini bulmak zor mu, çünkü normal meyve sinekleri kafesten kaçarsa evde başa çıkılması zor bir sorun haline gelebilir diye düşünüyorum.


Kanatsız veya uçamayan (wingless/flightless) Drosophila melanogaster veya Drosophila hydei kültürlerini evde üretmek aslında dışarıdan satın almaktan çok daha ekonomik ve mantıklı bir yol. Sürekli pet shop'a bağımlı kalmak hem masraflı oluyor hem de bazen stok bulamayabiliyorsun. Hazır mama tozları ve basit kaplarla kendi kültürünü evde kurmak sadece birkaç dakikanı alıyor. Kaçma korkusuna gelince, zaten uçamadıkları için kapaktan kaçsalar bile sadece tezgah üstünde zıplarken buluyorsun onları, eve yayılma riskleri yok denecek kadar az.

Nem dengesi konusunda ise otomatik sistemlere hiç gerek yok, hatta küçük terraryumlarda tehlikeli bile olabilir. Manuel olarak günde bir kez hafifçe su püskürtmek gayet yeterli geliyor.
#5
Evcil Dostlar şöyle dedi:
Hazır mama tozları ve basit kaplarla kendi kültürünü evde kurmak sadece birkaç dakikanı alıyor. Kaçma korkusuna gelince, zaten uçamadıkları için kapaktan kaçsalar bile sadece tezgah üstünde zıplarken buluyorsun onları, eve yayılma riskleri yok denecek kadar az.


Evde sinek kültürü kurma fikri kulağa bir yandan çok pratik gelse de, işin içine mama tozları falan girince ev halkı nasıl tepki veriyor çok merak ediyorum açıkçası! Keskin gözleriyle sizi odanın öbür ucundan takip etme olayı da acayip heyecan verici ama bir yandan da insanı biraz tırstırmıyor değil. Peki bu hazır mama tozlarının kokusu falan oluyor mu evde? Yani mutfakta ya da odayı havalandırırken sıkıntı yaratacak düzeyde bir koku yayılıyor mu etrafa? Daha önce hiç canlı yemi evde üretmeyi denemediğim için gözüm korkuyor biraz. Bir de bu Drosophila kültürleri ortalama ne kadar süre idare ediyor bizi, sürekli yeni kap mı açmak gerekiyor yoksa kendi kendine çoğalmaya devam ediyorlar mı? Detayları aşırı merak ediyorum, imkanım olsa hemen bir tane sahiplenmek isterdim!
#6
Barem44 şöyle dedi:
Peki bu hazır mama tozlarının kokusu falan oluyor mu evde? Yani mutfakta ya da odayı havalandırırken sıkıntı yaratacak düzeyde bir koku yayılıyor mu etrafa?


Koku meselesi tamamen mama karışımının içeriğine ve kabın havalandırma kapaklarına bağlı. Hazır patates püresi veya özel drosophila tozları bazlı mamalar, maya fermantasyonu başladığı için yakından baktığında hafif ekşimsi bir sirke kokusu yayabiliyor. Ancak bu koku asla evi saracak veya oda havalandırırken rahatsız edecek boyuta ulaşmaz; sadece kabın kapağını açıp besleme yaparken burnuna hafif bir meyve sirkesi kokusu gelir o kadar.

Kültürlerin ömrüne gelince, ne yazık ki kendi kendine sonsuza kadar çoğalan bir sistem değiller. Sıcaklığa bağlı olarak tek bir kap ortalama dört ila altı hafta idare ediyor. Larvalar pupa evresini tamamlayıp çıktıktan sonra popülasyon bir süre sonra azalıyor ve mama tükeniyor. Bu yüzden döngüyü kaybetmemek için mevcut kültür bitmeden yaklaşık iki hafta önce yeni bir kap kurmak gerekiyor. Ev halkının tepkisine gelince; başlangıçta kaplardaki hareketliliği garip baksalar da uçmadıklarını ve ev içine yayılmadıklarını gördükten sonra meseleye alışıyorlar.

Yanıt vermek için giriş yapmış olmalısınız.

0 alıntı seçildi