Thread Starter
#1
Herkese selamlar forumdaşlar,
Son zamanlarda sosyal medyada kafeste veya ev ortamında beslenen sincap videolarını ne yazık ki fazlasıyla görüyorum. İnsanlar bu canlıların sevimliliğine kapılıp onları evcil hayvan sanıyorlar ama bu kesinlikle büyük bir yanılgı ve resmen doğaya ihanet. Yıllardır yaban hayatı rehabilitasyonuyla iç içe biri olarak söylüyorum: Sincaplar evcil hayvan değildir.
Öncelikle bu hayvanların anatomik ve psikolojik ihtiyaçları ev ortamına tamamen aykırıdır:
"Bebekken bulduk, biz baktık, doğaya salarsak ölür" bahanesine de asla inanmıyorum. Doğru tekniklerle ve uzman ellerde büyütülen yavrular pekâlâ rehabilite edilip doğaya kazandırılabiliyor. Evde beslenen bir sincap ne yazık ki vahşi doğanın zorluklarıyla baş edemez.
Aranızda daha önce bir sincap yuvasıyla karşılaşıp doğasına müdahale etmek zorunda kalan oldu mu? Süreci nasıl yönettiniz? Fikirlerinizi merak ediyorum.
Son zamanlarda sosyal medyada kafeste veya ev ortamında beslenen sincap videolarını ne yazık ki fazlasıyla görüyorum. İnsanlar bu canlıların sevimliliğine kapılıp onları evcil hayvan sanıyorlar ama bu kesinlikle büyük bir yanılgı ve resmen doğaya ihanet. Yıllardır yaban hayatı rehabilitasyonuyla iç içe biri olarak söylüyorum: Sincaplar evcil hayvan değildir.
Öncelikle bu hayvanların anatomik ve psikolojik ihtiyaçları ev ortamına tamamen aykırıdır:
- Sürekli Büyüyen Dişler: Sincapların kemirgen dişleri ömür boyu uzar. Doğada bu dişleri sert kabuklu yemişler ve ağaç kabuklarıyla törpülerler. Evde ise koltukları, duvarları ve mobilyaları kemirmek zorundadırlar; bu da ev ortamını onlar için tehlikeli kılar.
- Alan İhtiyacı ve Enerji: Bu hayvanlar gün boyu kilometrelerce koşmak, ağaçtan ağaça tırmanmak üzere evrimleşmiştir. Dört duvar arasında, kafeslerde tutulduklarında kısa sürede strese girip kendi tüylerini yolma veya kafes stereotipisi gibi psikolojik rahatsızlıklar yaşarlar.
- Yanlış Beslenme: İnsanların evde verdiği fındık fıstıkla beslenen sincaplarda kısa sürede metabolik kemik hastalıkları (MBD) görülür ve zavallı hayvanlar acı içinde can verir.
"Bebekken bulduk, biz baktık, doğaya salarsak ölür" bahanesine de asla inanmıyorum. Doğru tekniklerle ve uzman ellerde büyütülen yavrular pekâlâ rehabilite edilip doğaya kazandırılabiliyor. Evde beslenen bir sincap ne yazık ki vahşi doğanın zorluklarıyla baş edemez.
Aranızda daha önce bir sincap yuvasıyla karşılaşıp doğasına müdahale etmek zorunda kalan oldu mu? Süreci nasıl yönettiniz? Fikirlerinizi merak ediyorum.
“İnsan ruhunun bir parçası, hayvan sevgisini tadana kadar uyanmaz.”
