Thread Starter
#1
Herkese merhaba arkadaşlar. Forumda son zamanlarda yine evde sincap besleme heveslisi birkaç yeni üye görünce, bu konuyu artık etraflıca masaya yatırmanın şart olduğunu düşündüm. Yıllardır yaban hayatı ve özellikle kemirgenler üzerine çalışan biri olarak, bazı yanlış bilinen doğruları sert bir dille ama net bir şekilde düzeltmek zorundayım.
Öncelikle şu efsaneyi kafanızdan tamamen silin: Sincaplar evcil hayvan değildir. Ne kadar küçük ve sevimli görünürlerse görünsünler, onlar doğaları gereği vahşi birer kemirgendir. Kediler ya da köpekler gibi evcilleştirme sürecinden geçmemiştirler.
Bu konuda sıklıkla yapılan başlıca hatalar şunlardır:
Doğadan koparılan veya yardıma muhtaç bulduğu yavruyu evde beslemeye çalışan dostlarımıza şunu hatırlatmak isterim: Gerçek bir hayvan severlik, o hayvanı kendi bencilliğimiz için dört duvar arasında hapsetmek değil, doğal ortamında yaşamasını desteklemektir.
Aranızda daha önce yaralı bir sincap bulup rehabilite merkezine teslim eden var mı? Süreç nasıl işledi, deneyimlerinizi paylaşırsanız yeni başlayanlar için rehber olur.
Öncelikle şu efsaneyi kafanızdan tamamen silin: Sincaplar evcil hayvan değildir. Ne kadar küçük ve sevimli görünürlerse görünsünler, onlar doğaları gereği vahşi birer kemirgendir. Kediler ya da köpekler gibi evcilleştirme sürecinden geçmemiştirler.
Bu konuda sıklıkla yapılan başlıca hatalar şunlardır:
- [u]Kafes Hayatı ve Depresyon:[/b] Sincaplar doğada günde kilometrelerce hareket eden, ağaç tepelerinde yaşayan canlılardır. Onları standart bir kuş veya hamster kafesine tıkmak, sadece fiziksel sağlıklarını değil, psikolojilerini de mahveder. Sürekli kafes telini kemirmekten dişlerini kırarlar ve stresten tüy dökerler.
- [u]Yanlış Beslenme:[/b] İnsanların "fındık fıstık yer işte" dediğine bakmayın. Evde yanlış beslenen sincaplarda kısa sürede metabolik kemik hastalığı görülür. Kalsiyum dengesi bozulduğu için kemikleri cam gibi kırılgan hale gelir. Doğal diyetleri çok geniş bir yelpazeye sahiptir ve ev ortamında bunu taklit etmek neredeyse imkansızdır.
- [u]Isırma ve Agresiflik:[/b] Özellikle ergenlik dönemine giren sincaplar (yaklaşık bir yaşından sonra), hormonların da etkisiyle aşırı agresifleşir. Güçlü kesici dişleriyle bir insan parmağını kemiğine kadar rahatlıkla delebilirler. Çoğu insan bu aşamada hayvanı sokağa atıyor ki bu da evde büyümüş bir sincap için ölüm demektir.
Doğadan koparılan veya yardıma muhtaç bulduğu yavruyu evde beslemeye çalışan dostlarımıza şunu hatırlatmak isterim: Gerçek bir hayvan severlik, o hayvanı kendi bencilliğimiz için dört duvar arasında hapsetmek değil, doğal ortamında yaşamasını desteklemektir.
Aranızda daha önce yaralı bir sincap bulup rehabilite merkezine teslim eden var mı? Süreç nasıl işledi, deneyimlerinizi paylaşırsanız yeni başlayanlar için rehber olur.
“İnsan ruhunun bir parçası, hayvan sevgisini tadana kadar uyanmaz.”
