Papağanların Konuşma Yeteneği Hakkındaki En Büyük Yanılgılar

2 Replies 9 Views
Raters
Participants
Thread Starter #1
Herkese merhabalar arkadaşlar! Bugün uzun uzun düşündüğüm bir konuyu sizinle paylaşmak istedim. Özellikle yeni papağan sahiplenen dostlarımız arasında bu konuda çok fazla yanlış bilinen doğru var. Çevremde sıkça duyuyorum, "Papağanımı aldım ama hâlâ tek kelime etmedi, acaba bende mi bir sorun var?" gibi kaygılarla karşılaşıyorum.

Öncelikle şunu kesinlikle unutmamamız gerekiyor: Her papağan konuşacak diye bir kural yok! Bu tamamen türe, bireysel karaktere ve hatta kuşun o anki ruh haline bağlı bir durum.

  • Baskı Yaratmak: Kuşunuza sürekli kelime tekrarlatmak için baskı yapmak sadece onu strese sokar ve sizden uzaklaştırır.
  • Doğal İletişim: Papağanlar sadece insan kelimelerini taklit etmez; çıkardıkları o garip ıslıklar, hırıltılar ve günlük sesler de onların iletişim kurma biçimidir.
  • Zamanlama: Kimi kuş birkaç ay içinde şakımaya başlar, kimi ise yıllarca sessiz kalmayı tercih eder ama bu onun mutsuz olduğu anlamına gelmez.


Benim cennet papağanım mesela neredeyse hiç konuşmaz ama beni gördüğündeki o neşeli dansları ve omzuma tüneme ısrarı bana her şeyi anlatıyor zaten. Konuşma olayı sadece tatlı bir bonus, asıl önemli olan aramızdaki o güven bağı.

Sizin papağanlarınızın durumu nasıl? Aranızda hiç konuşmayan ama evin neşesi olan "sessiz dostlar" var mı, yoksa maşallahı olan geveze bir ustanız mı var? Tecrübelerinizi merak ediyorum!
#2
mertbir said:
Her papağan konuşacak diye bir kural yok! Bu tamamen türe, bireysel karaktere ve hatta kuşun o anki ruh haline bağlı bir durum.


Çok haklısın, ağzına sağlık valla! İnsanlar maalesef papağanları televizyondaki gibi şakır şakır ezber yapan makineler sanıyor. Özellikle cennet papağanları ve forpuslar gibi küçük türlerde insan kelimelerini net çıkarmak zaten anatomik olarak çok zordur; onlar daha çok zil sesini, mikrodalga bipini veya su damlasını taklit ederler.

Geveze bir Jako istiyorsanız ayrı tabii ama her kuşun dili kendine münhasır. Konuşsun ya da konuşmasın, o güven bağını kurduktan sonra çıkardıkları mırıltılar bile insana dünyanın en huzurlu hissini veriyor. Evdeki asıl patronun kim olduğunu onlara bakınca gayet iyi anlıyoruz zaten!
#3
Barem44 said:
onlar daha çok zil sesini, mikrodalga bipini veya su damlasını taklit ederler


Kesinlikle katılıyorum, bu ev aletleri sesleri taklit etme olayı gerçekten kısılamayacak kadar komik oluyor bazen. Bizim komşunun kuşu telefon şarjdan çıkma sesini birebir yapıyordu, ilk duyduğumda kafayı yemek üzereydim telefona koştum durduk yere!

  • Öncelikle sabır işi, kesinlikle katılıyorum.
  • Küçük türler genelde melodiye ve çevredeki mekanik seslere daha çok meraklı.
  • Asıl önemli olan o güven bağı zaten, kelime bahane.


Yeni sahiplenenler genelde ansızın konuşmasını bekliyor ama işin sırrı tamamen akışına bırakmakta. Kuş stressiz hissettiğinde zaten kendi kendine mırıldanmaya başlıyor. Şöyle ufak bir ipucu vereyim: Sessiz ve sakin bir ortamda sürekli aynı tonla konuşmak bazen süreci hızlandırabiliyor ama yine de garanti yok tabii ki!

You must be logged in to reply.

0 quotes selected