Kuru Mama Bağımlılığı ve Su İçmeme Krizi: Gerçekten Doğru mu Besliyoruz?

Herkese selam forumdaşlar! Uzun zamandır kafama takılan ve son zamanlarda veterinerimle de sıkça tartıştığım bir konuyu açmak istiyorum. Çoğumuz pratik olduğu için kedilerimizi sadece kuru mamayla besliyoruz. Tabii ki kaliteli markalar seçmeye çalışıyoruz, tahılsızıydı, kısırlaştırılmışıydı derken bütçemizi de zorluyoruz. Ama asıl tehlikeyi çoğumuz göz ardı ediyoruz: Kronik dehidrasyon!

Ataları çöl kökenli olan kediler zaten az su içen canlılar. Suyu durgun kaynaklardan değil de avlarından, yani nemli etten alacak şekilde evrimleşmişler. Önlerine kocaman bir kase kuru mama koyduğumuzda ne oluyor peki?

• Kuru mamalardaki nem oranı sadece yüzde seksen civarındadır (pardon, yüzde on civarındadır!).
• Kediler bu kuru ve tuzlu yapıyı sindirmek için normalden çok daha fazla suya ihtiyaç duyar ama asla o kadar su içmezler.
• Sonuç mu? İlerleyen yaşlarda kronik böbrek yetmezliği ve idrar yolu kristalleri kapımızı çalıyor.

Ben evdeki paşama artık tamamen yaş mamaya ve hatta ev yapımı çiğ/haşlanmış et takviyelerine (birtakım dengeli tariflerle tabi ki) geçeli beri hem tüy kalitesi arttı hem de tuvaletteki durumu normale döndü. Su şelaleleri falan hikaye, kedi asıl nemi mamasından almalı.

Sizler bu konuda ne düşünüyorsunuz? Kedisini sadece kuru mama ile besleyip uzun yıllar hiçbir sağlık sorunu yaşamayan var mı, yoksa hepimiz bu pratikliğin kurbanı mı oluyoruz? Tecrübelerinizi bekliyorum!