Thread Starter
#1
Herkese selam dostlar! Tatlı Su Canlıları ailemizle uzun zamandır buradayım ve bugün kafama takılan çok tatlı ama bir o kadar da düşündürücü bir konuyu açmak istedim.
Evdeki akvaryumumu izlerken, özellikle melek balıkları ve vatozlarla ilgilendikten sonra bakışlarım hep klasik Japon balıklarıma kayıyor. Ne zaman camın önüne yaklaşsam, sanki günlerdir bir lokma yememişler gibi suyun yüzeyinde çılgınlar gibi çırpınmaya başlıyorlar. Açgözlülükte sınır tanımıyorlar resmen!
Bu konuda biraz araştırma yaptım ve deneyimli dostların da fikirlerini almak istedim. Durum şu ki:
Ben artık bu dramatik sahnelerine kanmamaya çalışıyorum ama inanın çok zorlanıyorum. Aranızda bu oburlarla baş etmenin sırrını bilen var mı? Sizin japonlar da böyle dram queen modunda mı takılıyor, yoksa benimkiler mi biraz şımarık? Yorumları bekliyorum!
Evdeki akvaryumumu izlerken, özellikle melek balıkları ve vatozlarla ilgilendikten sonra bakışlarım hep klasik Japon balıklarıma kayıyor. Ne zaman camın önüne yaklaşsam, sanki günlerdir bir lokma yememişler gibi suyun yüzeyinde çılgınlar gibi çırpınmaya başlıyorlar. Açgözlülükte sınır tanımıyorlar resmen!
Bu konuda biraz araştırma yaptım ve deneyimli dostların da fikirlerini almak istedim. Durum şu ki:
- Midelerinde sınır yok: Bildiğiniz üzere bu türlerin gerçek anlamda bir mide anatomisi yok. Yediklerini sindirip depolayacakları bir alan olmadığı için, adeta "ne bulursam yiyeyim" mantığıyla yaşıyorlar.
- Manipülasyon ustaları: O kocaman sevimli gözleriyle resmen duygusal sömürü yapıyorlar. "Bak açlıktan ölüyorum, biraz daha yem ver" bakışına karşı koymak gerçekten imkansız.
- Sağlık tehlikesi: Fazla yemleme hem suyu çok çabuk kirletiyor hem de zavallı balıkların kabızlık ve yüzme kesesi problemleri yaşamasına neden oluyor.
Ben artık bu dramatik sahnelerine kanmamaya çalışıyorum ama inanın çok zorlanıyorum. Aranızda bu oburlarla baş etmenin sırrını bilen var mı? Sizin japonlar da böyle dram queen modunda mı takılıyor, yoksa benimkiler mi biraz şımarık? Yorumları bekliyorum!
