Thread Starter
#1
Herkese selamlar Kelebekler ailesi!
Geçtiğimiz haftalarda balkondaki saksılarına gizlice yumurta bırakan bir misafirim vardı, minik tırtılları fark edince onlara dokunmaya kıyamadım ve adeta bir mini gözlem alanı kurdum. Gözlerimin önünde kocaman yaprakları kemirip durdular, sonra da kendilerine sakin bir köşe bulup koza ördüler.
Bugün sabah ise kahvelerimi yudumlarken mucizeye tanık oldum; koza yırtıldı ve muhteşem kanatlarıyla hayatımızın içine süzüldüler. Bu süreçte dikkatimi çeken ve sizinle paylaşmak istediğim birkaç şey var:
Aranızda hiç evinde veya balkonunda kelebek tırtılı besleyip bu süreci baştan sona gözlemleyen oldu mu? Kanatlandıktan sonra onları doğaya salarken benim gibi buruğumsu bir mutluluk yaşayan var mı, merak ediyorum!
Geçtiğimiz haftalarda balkondaki saksılarına gizlice yumurta bırakan bir misafirim vardı, minik tırtılları fark edince onlara dokunmaya kıyamadım ve adeta bir mini gözlem alanı kurdum. Gözlerimin önünde kocaman yaprakları kemirip durdular, sonra da kendilerine sakin bir köşe bulup koza ördüler.
Bugün sabah ise kahvelerimi yudumlarken mucizeye tanık oldum; koza yırtıldı ve muhteşem kanatlarıyla hayatımızın içine süzüldüler. Bu süreçte dikkatimi çeken ve sizinle paylaşmak istediğim birkaç şey var:
- Doğal besinler: Tırtılların her yaprağı yemediğini, özellikle kendi sevdikleri bitki türlerine (bu arada bizim saksıdaki ısırgan otuna bayıldılar) sadık kaldıklarını gördüm.
- Sakin ortam: Kozalaşma döneminde en ufak bir sarsıntıda strese giriyorlar, bu yüzden balkonda o saksının olduğu köşeye resmen "dokunulmazlık" ilan ettim.
- Renk değişimi: Kanatları açılmadan önceki o son birkaç saatteki renk geçişleri gerçekten inanılmazdı, doğanın ressamlığına bir kez daha hayran kaldım.
Aranızda hiç evinde veya balkonunda kelebek tırtılı besleyip bu süreci baştan sona gözlemleyen oldu mu? Kanatlandıktan sonra onları doğaya salarken benim gibi buruğumsu bir mutluluk yaşayan var mı, merak ediyorum!
